De kerk
De Spieghelkerk is het bekendste ontwerp van Theo Rueter (1876–1963). Rueter ontwierp onder meer landhuizen in Laren en Hilversum, in een traditionele, landelijke stijl, geïnspireerd door eenvoudige boerderijen en daglonershuisjes. Hij werkte ambachtelijk, met traditionele materialen; hij was ook opgeleid als meubelmaker. Na een reis naar Nederlands-Indië in de jaren twintig combineerde hij oosterse vormen met de expressionistische vormentaal van de Amsterdamse School.
Vanwege de kleine afmetingen werd de Spieghelkerk door een collega-architect wel eens afgedaan als ‘meer een villa dan een kerk’. Rueter wilde een gebouw voor ‘het houden van godsdienstoefeningen van een 500-tal gelovigen’: een ruimte ‘op de meest eerlijke en duidelijke manier’, maar ook een ‘intiem en mystiek geheel’.
Rueter ontwierp niet alleen het gebouw, maar ook de bijzondere preekstoel, de houten lamp in de gedachtenishoek en het glas-in-lood met zijn overweldigende kleuren. Het orgel op de gaanderij is van orgelbouwer Verschueren. De torenklok was oorspronkelijk bedoeld voor prinses Beatrix, maar kwam in de Spieghelkerk te hangen toen bleek dat haar initialen in spiegelbeeld op de klok stonden.
In 1999 is het interieur teruggebracht in de oorspronkelijke kleuren: zachtgeel met gouden, blauwe en rode accenten. De kerk is een rijksmonument vanwege de cultuur- en architectuurhistorische waarde en de beeldbepalende ligging.
Het Spieghelhuis
Sinds eind 2017 staat naast de kerk een multifunctionele aanbouw: het Spieghelhuis, de ‘huiskamer van ’t Spiegel’. Alle zondagse groepen (crèche, kindernevendienst, basiscatechese en Chill Squad) hebben er tegelijk een plek, en het Spieghelhuis staat open voor de buurt en voor andere activiteiten.
De kerk en het Spieghelhuis zijn ook te huur. Zie Ruimte huren.
Veel foto’s van het interieur zijn gemaakt door Harm Klinkenberg; overige foto’s komen uit het archief van de kerk.